Ke…ke… naon bentenna ari kawih nu disebut lagu panambih sareng nu sok dipirig ku gamelan?” cek Yati bangun panasaran.

“Taya bentenna meueus-meueus acan,” walon Kang Atma, “Eta-eta keneh hakekatna mah. Bentenna ngan ukur lebah lagam ngahaleuangkeun. Ku margi lagamna lagam mamaos, tur dipirigna ku kacapi indung sareng rincik sareng suling ; sareng ku margi geus matuh sok dikantetkeun jeung kawih lagu panambih. Padahal upami eta lagu panambih dihaleuangkeun dina pirigan gamelan, kontan harita keneh moal disebat lagu panambih, tapi lagu kawih! Moal disebat nembangkeun deuih, tapi tangtuna oge ngawihkeun. Sabalikna, upami lagu kawih nu biasa dipirig ku gamelan, dialihkeun kana pirigan kacapi sareng suling, dihaleuangkeun nganggo lagam mamaos, harita keneh baris disebat lagu panambih sarta disadapurankeun jeung mamaos.”

Nu ngadengekeun teh arunggut-unggutan bangun ngarti.

Buku Nu Kaul Lagu Kaleon nyaritakeun tentang hiji mojang jeung bujang nu ngajarna. Di ahir carita, kacaritakeun hubungan silih pikacinta eta dua nonoman teh.

Novel ieu cocok diaos ku rumaja, sabab tiasa nambih wawasan tentang pertembangan. Alusna, novel ieu ngangkat budaya-budaya anu aya di tatar sunda. Kasenianana, jeung budaya masarakat anu jadi cirri khas sunda.